Zwaar bevochten zege DSVD op Sportclub Lochem.

Met bloed, zeet en tranen wist DSVD de vijfde thuiswedstrijd van het seizoen in winst om te zetten. Het was uiteindelijk Bernd Arkink die vlak voor tijd de winnende wist binnen te prikken tegen Sportclub Lochem, nadat DSVD al de nodige kansen om zeep had geholpen. Het bleek uiteindelijk de enige treffer van de middag en opnieuw 3 punten voor de koploper. Weliswaar zwaar bevochten, maar wel de terechte winnaar.

DSVD is bezig aan een geweldig seizoen tot nu toe waarin veel punten worden gepakt, met heel vaak ook nog eens attractief voetbal, waarbij veel gescoord wordt bovendien. Maar dat het niet altijd van een leien dakje gaat bewees deze koude novemberzondagmiddag in Deurningen, waarin de koploper aantrad tegen Sportclub Lochem. Twee ploegen die ook vorig seizoen de degens met elkaar kruisten, toen nog in de 3e klasse. Beide wedstrijden leverde toen, zowel in Twente als in de Achterhoek, 2 vermakelijke duels op, waarin de ploegen behoorlijk aan elkaar gewaagd waren. In Deurningen, precies een jaar geleden, was Lochem toen zeker niet de mindere, maar ging uiteindelijk wel onderuit en dit voorjaar behaalde DSVD officieus het kampioenschap nog binnen in Lochem. DSVD won weliswaar met maar liefst 5-0, maar daarin was de ploeg uit Lochem aanvankelijk zeker niet de mindere.

Hoe anders ging het deze middag in Deurningen? De thuisploeg was van quit af aan de bovenliggende partij, maar trof wel een onverzettelijke tegenstander die besloten had deze middag alles te geven om minimaal een punt uit het vuur te slepen. Dat betekende een gesloten defensie die vocht voor elke meter, waartegen het lastig was kansen te creëren. Toch wist Wout Arkink in de 7e minuut nog wel van dichtbij de paal te toucheren. In een overvol strafschopgebied werd de bal vanaf de rechtervleugel voorgebracht en als een echte spits wist hij bij de 1e paal voor zijn man te komen, maar zijn inzet ging dus op het aluminium. Achteraf bleek dit 1 van de spaarzame mogelijkheden in het 1e bedrijf. Wat volgde was wedstrijd waarin de thuisploeg zeer veel de bal had, maar toch veel moeite had om door de defensie van de gasten te breken. Thimo Herr, die vorige week nog de uitblinker was, had het deze middag lastig tegen zijn snelle directe tegenstander op de linkervleugel. Toch blijft de jonge aanvaller wel belangrijk in de ploeg van Hielke Penterman, dat bewees hij ook gaandeweg de wedstrijd.
De thuisploeg bleef uiterst geduldig de aanval zoek, ondanks dat daar nauwelijks ruimte voor was. De gastheren leken daar aanvankelijk toch voor beloond te worden en dachten op een half uur spelen eindelijk op voorsprong te komen. Wout Arkink kreeg op de achterlijn de bal vanaf de linkervleugel nog perfect voor het doel. Deze voorzet was haast niet te missen, maar Douwe Wolters kopte de bal op miraculeuze wijze niet in maar net naast het doel. Omdat de bezoekers vlak voor rust hun enige en grootse kans van de wedstijd kregen, maar de inzet werd van dichtbij uiteindelijk toch nog redelijk ruim naast geschoten, gingen we met een brilstand aan de thee.
Na rust probeerde de koploper zo snel mogelijks orde op zaken te stellen. Het creëerde binnen 10 minuten een handvol beste mogelijkheden, waarbij de grootste voor Thimo Herr was. Hij werd uitstekend weggestoken en hij kon onbedreigd alleen op de doelman af. Maar deze wist de inzet uitstekend te pareren. Dit was niet zijn laatste redding deze middag, want in kort tijdsbestek moest de sluitpost meerdere keren handelend optreden en dat deed hij dan ook naar behoren. Die ene keer dat de sluitpost dan eindelijk wel gepasseerd werd, stond er toch nog een ploeggenoot op de doellijn om het leder ter nauwer nood richting Plechelmuskerk te deponeren.
Gaandeweg werd de thuisploeg ietwat moedelozer, want het wist gewoonweg niet door de geel/blauwe muur van Lochem te komen. Regelmatig stonden de gasten met 11 spelers op eigen helft en ze wisten de rijen uitstekend gesloten te houden. Een aloude voetbalwet schrijft dan voor dat de bal uiteindelijk aan de andere kant binnenvalt. Maar zover kwam het niet deze middag in Deurningen, gewoonweg omdat de gasten niet in de buurt van het doel kwamen. En ook omdat DSVD het geluk van de koploper uiteindelijk toch aan de kont had hangen. In de 82e minuut werd de bal maar weer eens in de doelmond gebracht en dit keer was het Bernd Arkink, die meegekomen was naar voren, die de bal binnen de 16 meter uiteindelijk achter de doelman wist te werken. Grote opluchting in het Deurningse kamp met eindelijk de 1-0 op het scorebord.
In de slotfase trachtte de bezoekers nog wel aan te zetten tot een slotoffensief en slopen er toch de nodige bibbers binnen bij de thuisploeg. Dit leidde niet zozeer tot hele grote kansen van de bezoekers, maar nog wel tot een aantal gele kaarten. Toen arbiter Vinke na ruim 90 minuten voor de laatste keer floot, was de opluchting in het Deurningse kamp groot. Zeker niet de beste wedstrijd van het seizoen, maar toch verdiend gewonnen. Dat is misschien wel het geluk van de koploper om dan niet tegen puntverlies op te lopen. Komende week de laatste wedstrijd van een uiterst succesvol kalenderjaar en gaat DSVD richting Rossum voor een onvervalste kerkdorpenderby tegen RSC. Een van de weinige derby’s dit seizoen en waar van beide kanten waarschijnlijk al reikhalzend naar uitgekeken wordt.