DSVD wint van Fleringen en handhaaft zich!
De laatste wedstrijd tegen het al gedegradeerde Fleringen werd uiteindelijk toch nog een relatief eenvoudige overwinning voor DSVD. Wout Arkink, die toch al 3 weken droog stond, was de grote man door de totale productie te verzorgen, middels een hattrick: 3-0. Waarmee DSVD zich definitief wist te handhaven.
Voor de buitenwacht zal niemand zich bekommerd hebben om DSVD, dat voor aanvang op een keurige zevende plek stond. Maar nacompetitie was wel degelijk mogelijk bij verlies tegen Fleringen en ietwat ongunstige uitslagen op de andere velden. Daarom was er vooraf in Deurningen toch nog wel enige lichte vorm van zorg, die achteraf niet nodig bleek.
DSVD speelde aanvankelijk helemaal geen goede wedstrijd tegen het al gedegradeerde Fleringen en was in het eerste kwart van de wedstijd zeker niet de bovenliggende partij. Sterker nog: de bezoekers hadden eigenlijk het beste van het spel en ook de beste kansen. Maar als de nood het hoogst is kan men bij DSVD nog altijd bouwen op de familie Arkink. En dan met name op de spits Wout Arkink! De eerste de beste mogelijkheid in de 18e minuut was het ook gelijk raak. Een doelpunt zoals hij dit seizoen al vele malen gemaakt heeft: vanuit het niets toch scoren! Nu speelde hij zich randje 16 meter vrij en schoot met uiterste precies de bal links onderin het hoekje: 1-0.
Gezien de stand op de andere velden zag het er heel gunstig uit voor DSVD en dat bracht toch enige ontspanning bij de thuisploeg. Zonder dat het echt nog veel grote kansen creëerde in het eerste bedrijf, had de thuisploeg vanaf dat moment de wedstrijd wel onder controle. Tot aan de rust had men de score nog uit kunnen bouwen, maar even zo goed had ook Fleringen de gelijkmaker kunnen produceren. Het moet gezegd dat de mannen van Hielke aan de Stegge ondanks dat ze al weken geleden gegradeerd waren, gewoon volle bak voor de overwinning gingen. Dat dit niet lukte had toch wel met kwaliteit te maken, maar zeker niet met inzet.
Ook na rust probeerde de bezoekers er nog wel het beste van te maken, maar toen kwamen ze er toch niet echt meer aan te pas. De thuisploeg had de teugels wat aangehaald en echt gevaarlijk werden de bezoekers ook niet meer. Zeker niet toen binnen het uur een grote fout in de defensie van Fleringen Wout Arkink in staat stelde om alleen op de doelman af te gaan. Uiterst koel wist de spits zijn tweede van deze middag binnen te werken en hiermee was het pleit wel beslecht. Vanaf dat moment konden de mannen van Clemens Zwijnenberg freewheelend naar het einde. De gehele bank werd ingezet en het mooie was dat Tom Roescher, maar vooral ook Mart Plecht hun opwachting weer mochten maken na langdurige blessures en dat is goed nieuws met het oog op het komende seizoen. Ook Bart Pelster was intussen binnen de lijnen gekomen en samen met Tom Roescher mochten zij zo’n 10 minuten voor tijd prijsschieten op de doelman van de bezoekers. Maar liefst 4 pogingen van dichtbij waren er nodig en toch werd de doelman van de bezoekers niet verschalkt. Dit zorgde voor de nodige hilariteit langs de kant, maar niet voor doelpunten. Niet zo veel later was het alsnog raak middels Wout Arkink, die met zijn derde van de middag, de wedstrijd helemaal in het slot gooide. Een prima actie van Kas Rensen zorgde ervoor dat de topschutter van dichtbij eenvoudig de 3-0 kon binnen prikken. Dit was zijn 25e treffer van dit seizoen en hierbij kroonde hij zich tot de topschutter van de 3e klasse A. Een geweldige prestatie natuurlijk van de middelste van gebroeders Arkink. Hiermee was de eindstrand ook bereikt en behaalde DSVD een keurige zevende plek. Een uiterst knappe prestaties van de mannen van Clemens Zijnenberg en Ron Kerkhof, want over het hele jaar genomen hadden ze toch te maken met de nodige tegenslag. Veel (langdurige) blessures en toch een krappe selectie zorgde ervoor dat er haast het hele jaar gepuzzeld moest worden om tot een acceptabele opstelling te komen. Er moest veelal een beroep gedaan worden op een aantal jeugdspelers en oudgedienden uit de lagere teams, waarbij met name Patrick Gerritsen en Jeroen Wennink hun clubhart veelvuldig lieten spreken. Diverse keren maakten zij hun opwachting in de hoofdmacht en dat deden ze zeker niet onverdienstelijk. Al met al een geweldige prestatie van een sterk collectief! Ook volgend jaar zal DSVD voor het 13e jaar op rij actief zijn in de derde klasse en ook dan zal er waarschijnlijk weer een huzarentukje uitgehaald moeten worden, om zich te handhaven, maar dat zien we dan wel weer. Eerst een welverdiende vakantie voor selectie en staf, die met trots terug kunnen kijken op dit seizoen!