DSVD pakt op spectaculaire wijze de titel bij Germanicus!

Natuurlijk zat het er al een tijdje aan te komen. De vraag was niet of, maar wanneer DSVD de titel in de 2e klasse G zou pakken. Het werd dus 2e Paasdag in Coevorden na een zwaarbevochten 4-2 zegen op Germanicus. Met maar liefst 6 bussen was men vanuit Deurningen massaal richting Drenthe getrokken en zag de ploeg in de slotfase het duel toch nog naar zich toetrekken. Waarna een gigantisch feest losbarstte!

Nee, echt gemakkelijk ging het niet op deze zonovergoten 2e Paasdag voor DSVD. Was het kampioensstress, moeilijk bespeelbaar veld, of toch de nodige weerstand van de nummer 3 van de competitie? Zeg het maar. Waarschijnlijk van alles een beetje. Feit was dat men er in Deurningen in elk geval helemaal klaar voor was, getuige de ware volksverhuizing vanuit het dorp richting Coevorden. Een verrijzing kon eigenlijk niet, want daarvoor moet je eerst ten onder gaan en dat was de ploeg dit seizoen eenvoudigweg nog niet overkomen. Toch had het deze middag wel een kleine wederopstanding nodig, nadat het vroeg in de 2e helft op achterstand was gekomen.

Iedereen die rood/wit een warm hart toedraagt er klaar voor deze middag: winnen en het feest kan beginnen. Maar daar dacht de thuisploeg toch een tikkeltje anders over en wenste, terecht, niet mee te werken aan een feestje. Want Germanicus is natuurlijk zelf nog verwikkeld in promotiestrijd en vond het prima dat DSVD kampioen zou worden, maar niet deze middag.
Het begin was nog alleszins voortvarend van de koploper, want het greep vanaf de eerste minuut het initiatief en kwam dan ook in de 6e minuut al op voorsprong. Na een uitstekende aanval bracht Thimo Herr de bal vanaf de rechterflank voor het doel en het was Douwe Wolters die bekwaam afrondde en de vele fans al gelijk in euforische stemming wist te brengen. Het 10, 10, 10, klonk al massaal vanaf de kant. Stukje voetbalhumor. Want na deze treffer bleef DSVD nog wel even de bovenliggende partij en zag het de stand-in-doelman van de thuisploeg tot 2 keer toe uitstekend optreden. Hierdoor bleef de 1-0 stand nog even op het bord staan. Maar gaandeweg de 1e helft kwam er toch wat zand in de motor en wist de thuisploeg de wedstrijd steeds meer naar zich toe te trekken. Al leidde dit nog niet tot echt veel grote kansen en de gelijkmaker kwam ook enigszins uit de lucht vallen. Een vermeende overtreding binnen het strafschopgebied werd door arbiter Serink Derya zwaar genoeg bevonden om de bal op de stip te leggen. Aanvoerder Kain Hoogeveen van de thuisploeg schoot de strafschop binnen en bracht derhalve de 1-1 op het bord. Hiermee was de stand in evenwicht en de wedstrijd evenzo, want beide ploegen hielden elkaar in een soort van houdgreep tot aan de thee.

Na rust hetzelfde spelbeeld: weinig hoogstaand voetbal, of het moeten hoge ballen door de lucht zijn. Maar op dit veld was het ook behoorlijk lastig om snelle combinaties op de mat te leggen. Dit zorgde er mede voor dat grote kansen voor beide doelen spaarzaam waren. Toch kwamen de gastheren in de 57e minuut op voorsprong door een bekeken schuiver van Mike Doldersum in de verre hoek. Dit betkende 2-1 en plotseling leek de titel wel heel ver weg. Ook al omdat DSVD moeite had om in het laatste half uur tot echt grote kansen te komen. Toch bleef er ergens wel geloof in de ploeg omdat ze eigenlijk het hele seizoen al kunnen terugvallen op een ongekende fitheid. Om terug te komen in de wedstrijd hadden de mannen van Hielke Penterman wel enige hulp nodig van de arbitrage, zo leek het althans. Een vrije trap iets buiten het strafschopgebied, verdween in de muur waarbij de bal op de arm van een verdediger kwam. Toegegeven in het amateurvoetbal wordt hier lang niet altijd een strafschop voor gegeven, maar nu werd naar de stip gewezen in de 82e minuut. Vaste strafschopnemer Bernd Arkink ging ook nu achter de bal staan en bleef ijskoud, zoals we eigenlijk wel gewend zijn van hem en schoot onberispelijk de 2-2 tegen de touwen. Met nog 10 minuten op de klok was het geloof weer helemaal terug bij de bezoekers. Dit leidde een minuut voor tijd tot een absolute apotheose. Een strak aangesneden voorzet vanaf de rechterkant door Max Paus leek aanvankelijk ietwat te hoog voor Wout Arkink. Maar met zijn ongekende sprongkracht torende de spits haast tot boven de hoge tribunes van sportpark de Pampert uit. Tussen 2 verdedigers in wist hij de bal prachtig in de verre hoek te koppen en bracht alles wat rood/wit was in extase! Wat een doelpunt en wat een moment om te maken! Vanaf dat moment barste het feest der Plaggenstekkers pas goed los. Dat in blessuretijd diezelfde Wout Arkink ook nog de 2-4 wist binnen te werken, maakte de vreugde alleen maar groter, maar was louter voor de statistieken. Een enorme ontlading na het laatste fluitsignaal en een massaal volksfeest barste los. Eerst in Coevorden en later in Deurningen waar de ploeg groots werd onthaald middels een rondrit op de platte wagen door het dorp. In een bomvolle kantine bleef het daarna nog heel lang onrustig en ontspon zich een spontaan volksfeest voor het 2e jaar op rij. Een waanzinnig knappe prestatie van een ploeg die al ruim een jaarlang ongeslagen is. Die gemiddeld bijna 4 doelpunten per wedstrijd maakt, slechts 12 tegentreffers incasseerde, de topscoorder levert en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar bovenal een sterk collectief is en daarmee volkomen terecht kampioen van de 2e klasse G! Als men is uitgefeest zal de volgende doelstelling waarschijnlijk zijn om ongeslagen het einde te halen. Te beginnen volgende week thuis tegen Dalen.