DSVD doet goede zaken in Lattrop
Het inhaalduel tussen DTC’07 en DSVD kon na een aantal mislukte pogingen eindelijk doorgang vinden. Hoewel er wel een klein kwartier eerder afgetrapt moest worden i.v.m. ontbreken van verlichting. Het werd een weinig hoogstaand duel, dat de gasten meer op basis van routine en niet zozeer door beter veldspel wisten te winnen: 1-3.
Het heeft even geduurd, maar na diverse afgelastingen kon het dan eindelijk doorgaan: het duel tussen 2 dorpsclubs DTC’07 en DSVD. De enige 2 clubs in deze klasse die niet over een kunstgras wedstrijdveld beschikken. Door het natte najaar en al even natte winter, ging er al een paar keer een streep door dit duel. Nu op donderdagavond pakten zich opnieuw donkere wolken samen, waardoor het duel op tijd moest beginnen voor het donker in zou vallen. De thuisbasis was dit keer Lattrop, waar net als in Tilligte, verlichting op het hoofdveld ontbreekt.
De fusieclub, die dit seizoen debuteert in de 3e klasse, tegen de dorpsclub die al 14 jaar actief is op dit niveau. Uiteindelijk maakte dat laatste misschien wel net het verschil op het eind, want beide ploegen hielden elkaar behoorlijk in evenwicht.
Want, was het een goede wedstrijd? Zeker niet. Wel veel inzet van beide kanten, maar van goed voetbal was nauwelijks sprake. Was ook haast onmogelijk op het oneffen veld van het blauwe gedeelte van de fusieclub.
Leverde het een verdiende winnaar op? Nauwelijks, want in het eerste bedrijf was de thuisploeg zeker niet de mindere en had het met rust ook gewoon voor kunnen staan. De eerste grote kans diende zich al na 5 minuten aan, maar werd van dichtbij richting naburige loopstal gedeponeerd. Ook in het verloop van het eerste bedrijf kreeg DTC’07 nog een paar prima mogelijkheden en hun inzet was hartverwarmend. De ploeg van trainer Paul Ottenhof is sowieso bezig aan een indrukwekkende reeks, want het is deze lente helemaal tot bloei gekomen met 3 overwinningen en 1 gelijkspel op rij. Hiermee heeft het zich behoorlijk omhoog geknokt en kreeg het gaandeweg de aansluiting met minimaal nacompetitie voor lijfsbehoud in het vizier.
Bij DSVD is het eigenlijk een beetje het omgekeerde het geval. Het loopt de laatste wedstrijden wat stroefjes en het mist wekelijks een behoorlijk contigent aan spelers. De laatste aan in de rij der afwezigen is Kas Rensen die vorige week al vroeg naar de kant moest en voorlopig nog niet hersteld is. Hierdoor moet er regelmatig een beroep gedaan worden op routiniers als Paul Eshuis en nu stond Patrick Gerritsen weer aan de aftrap. Ook vanuit de jeugd is er gelukkig de nodige aanwas, waarvan Bram Reuver opnieuw mocht invallen en dit net als zondag naar behoren deed. Bovendien lijkt Tim Scholten ook terug van een blessure en mocht opnieuw invallen. Over inzet valt er ook aan Deurningse kant weinig te klagen, want die is er wel. Zo speelde Swen Hofste op de flanken een prima wedstrijd en kan ook Pelle Masselink terugkijken op een gedegen pot. Hij kreeg in de eerste helft misschien wel de beste kans van de bezoekers, maar strandde uiteindelijk van dichtbij op de doelman.
In het tweede bedrijf veranderde er aanvankelijk weinig aan het spelbeeld en was het de thuisploeg die trachtte de wedstrijd naar haar hand te zetten, maar zag gaandeweg de krachten toch wat wegvloeien. Het kreeg nog wel wat mogelijkheden, maar eigenlijk was het wachten op een omschakelmoment, om met name Wout Arkink in stelling te brengen. Dat omschakelmoment kwam op precies een uur spelen, maar het was niet de topscoorder der rood/witten, maar nestor Freek Seiger die de openingstreffer op het bord zette. Hij werd de diepte ingestuurd, terwijl het zeker op zijn leeftijd toch niet echt van zijn snelheid moet hebben en hoe ie het deed, deed ie het, maar op enig moment lag de bal in het net en kon het Deurningse gedeelte op sportpark Lattrop juichen. Maar niet voor lang, want nog geen minuut had later had de, verder gedegen defensie van DSVD, even een Ajax-momentje en kon Nick Huuskes van dichtbij vrij eenvoudig kon afronden: 1-1 derhalve.
Even leek de thuisploeg als een volleert wielrenner erop en erover te gaan, want een uitstekende aanval van de thuisploeg stelde invaller Niels Wessels in staat om de bal op prachtige wijze binnen te krullen. Zijn inzet belande echter op de kruising en verdween tot opluchting van de bezoekers over het doel. Hiermee leek de pijp leeg bij de thuisploeg en begon DSVD het spel meer naar zich toe te trekken. Een goed kwartier voor tijd was er weer het aloude recept dat afgelopen zondag ook al uitstekend uitpakte: vrije ballen op het hoofd van Wout Arkink leggen. Ook nu werd de bal voor geslingerd en was de defensie van DTC de spits even kwijt en dan is het meestal raak. Ook nu moest de doelman der gastheren vissen en leidde de gasten net voor de inval van het schemerduuster met 1-2. Hiermee was het duel gespeeld, te meer daar Wout Arkink 5 minuten later in het strafschopgebied onderuit gelopen werd en de scheidsrechter gedecideerd naar de stip wees: strafschop. Hiervoor kwam specialist en oudste broeder Arkink opdraven en deze schoot onberispelijk de 1-3 binnen en zijn vijfentwintigste treffer in de hoofdmacht van DSVD. Grotendeels strafschoppen, maar die moeten er ook.
Hiermee kon tot opluchting van het rood/witte kamp de 3 punten meegenomen worden naar Deurningen en klom het weer een paar plaatsjes op de ranglijst. Aanstaande zondag wacht die andere debutant s.v. Delden. Afspraak staat om 14.30 uur.