DSVD boekt knappe overwinning bij WVV’34

Of het verdiend was daar maalde na afloop niemand meer om in het Deurningse kamp. Feit was dat DSVD een even knappe, als onverwachte overwinning boekte in Hengevelde op titelkandidaat WVV’34. In een spectaculair duel, die vanaf de eerste minuut boeiend was, trokken de mannen van Clemens Zijnenberg (op krukken weer aanwezig) en Ron Kerkhof, toch wel verrassend met 4-3 aan het langste eind.

Qua afwezigen zit het dit seizoen niet heel erg mee bij DSVD. Mart Plecht is al het hele seizoen afwezig en ook Tom Roescher is al langere tijd uit de roulatie en onlangs geopereerd. Swen Hofste zit ook al een paar weken in de lappenmand en vorige week kwam daar ook nog eens Douwe Wolters bij die de ziekenboeg compleet maakt. Tel daarbij de schorsing van doelman Jordie Kosterink, na zijn rode kaart tegen TVO en we kunnen wel stellen dat de Technische staf het nodige sleutelwerk te verrichten had voor de wedstrijd tegen WVV’34. Werd vorige keer nog een beroep gedaan op de routiniers uit de lagere elftallen, daar stond deze week ook de jeugd klaar om de lege plekken op te vullen. Jurre Nijland uit JO19-1 stond deze middag onder de lat en zijn collega teamgenoot uit de jeugd, Bjarne Klein Breteler, maakte gelijk zijn debuut in de basis. Beide youngster kunnen terugkijken op een prima optreden, waarbij met name de jonge doelman zijn mannetje stond deze middag. Aan werk had de keeper vooral na rust geen gebrek, want de ploeg van oud DSVD-trainer Niki Leferink moest in de achtervolging, omdat de gasten deze middag best verrassend voor de dag kwamen en met een 2-0 voorsprong de rust in waren gegaan.
Want DSVD mocht dan wel de nodige poppetjes missen, het heeft nog altijd wel de beschikking over de gebroeders Arkink, die deze middag weer allen een dijk van een wedstrijd speelden. Bovendien zorgden ze ook nog eens voor een primeur door alle 3 te scoren! Voeg daarbij een uitstekende pot van Jelte Spekhorst, die zijn stijgende lijn van de laatste weken gewoon doorzette deze middag. Ook de enorme energie van Kas Rensen mag niet onvermeld blijven, waarmee hij de hele ploeg op sleeptouw nam. Want gewerkt werd er deze middag volop door de mannen in rood/wit, zoveel was duidelijk. Ook nodig omdat de brigade uit Wegdam nu 1 maal meer kwaliteit herbergt. Die lieten ze ook zeker wel zien, maar het moet gezegd dat het de mannen van Niki Leferink deze middag ook niet mee zat. In totaal raakten ze maar liefst 3 keer het aluminium en stuitte ook menig maal op doelman Nijland, of testte de kwaliteit van de ballenvanger.
DSVD was in de 14ee minuut verrassend op voorsprong gekomen door Bend Arkink, die zelf de aanval van achteruit opzette, door kon lopen en in de combinatie keurig afrondde. Op dat moment niet geheel onverdiend, want de gasten gaven uitstekend partij en kwamen er af en toe gevaarlijk uit. Zoals gezegd kreeg ook de thuisploeg de nodige kansen en dat zorgde voor een vermakelijke wedstrijd. De grootste mogelijkheid kreeg het na een zeldzaam foutje van Bernd Arkink op bijna een half uur spelen, maar deze grote mogelijkheid ging rakelings naast. Een paar minuten later was het aan de andere kant wel raak en het mag haast geen verbazing heten dat de doelpuntenmaker Arkink heette. Dit keer was het Wout, die het harde werken van Jelte Spekhorst beloonde door zelf op doorzettingsvermogen de 0-2 binnen te frommelen. Zijn twintigste treffer alweer van dit seizoen.
Hierna ging de thuisploeg nog meer op jacht naar de aansluitingstreffer. Maar verder dan een verwoestend schot op de paal kwamen de Wegdammers niet voor rust.
Na de thee, waarin routinier Niels Wigbold in de ploeg was gekomen voor Bjarne Klein Breteler, werd het duel nog intenser en zette de thuisploeg heel snel orde op zaken. Maar niet nadat Wout Arkink in de counter weer eens levensgevaarlijk werd en zichzelf prima lanceerde en de 0-3 op de schoen leek te hebben. Maar in een vlaag van verstandsverbijstering leek het wel, legde hij de bal breed, waar hij gewoon zelf had moeten afronden.
In de daaropvolgende aanval kwam de thuisploeg wel tot de aansluitingstreffer. En dat was een hele fraaie van Lars Aarnink, die vanaf de linkerkant schitterend de 1-2 in de verre hoek schilderde. Hiermee rook de thuisploeg bloed en binnen 3 minuten lag de gelijkmaker in het netje. In deze fase van de wedstrijd werd de defensie enigszins overlopen door de behendige voorhoede van WVV. De bezoekers waren dan ook niet adequaat in het uitverdedigen en het was Randy Smit die van dichtbij de 2-2 kon binnen werken. Na deze treffer leek DSVD even rijp voor de sloop en moest het alle zeilen bijzetten om niet op achterstand te komen. Het aluminium bracht in deze fase tot 2 keer toe redding en ook Jurre Nijland wist soms op miraculeuze wijze de ballen uit het doel te houden. Aan aanvallen kwamen de gasten in deze fase al helemaal niet meer toe en het wachten was op het moment wanneer de kampioenskandidaat toe zou slaan. Maar een stukje onverzettelijkheid wist DSVD toch op de been te houden en dan is er voorin altijd nog Wout Arkink, die in zijn eentje een hele defensie soms bezig kan houden. Dat deed hij in de 82e minuut ook middels een spaarzame counter, maar hij werd daarbij goed naar buiten gedrongen. Vanaf links wist hij echter een uitmuntende voorzet te geven, die even zo fraai werd binnen gekopt door Freek Seiger: 2-3 derhalve. Totaal tegen de verhouding in op basis van de tweede helft, maar wel lekker zo kort voor tijd. De thuisploeg zette maar weer eens aan voor een slotoffensief, maar zo langzamerhand met de moed der wanhoop. Vlak voor tijd kreeg het nogmaals een tik op de neus, want in de omschakeling kwam DSVD zelfs op 2-4. De bal werd vanaf de linkerflank goed terug gelegd en dit keer was het de jongste van de gebroeders Arkink, Rein, die raak wist te schieten.
De man van het scorebord had sowieso een drukke middag en had de bordjes nog niet eens verhangen of hij mocht alweer aan de bak. Want haast vanaf de aftrap kwamen de gastheren op 3-4, doordat DSVD misschien nog teveel in de euforie zat. Het was Remi Leferink (geen familie van) die uiteindelijk de 3-4 tegen de touwen wist te werken. Echter de klok was intussen de 90 minuten ruimschoots gepasseerd en gelukkig voor DSVD was er niet genoeg tijd meer voor de thuisploeg om de boel nog recht te zetten. Hiermee haalde het 3 onverwachte punten, een week voor de derby tegen Saasveldia. Hoewel het voetballend deze middag duidelijk het onderspit moest delven, toch een zeer puike teamprestatie voor de mannen van de Kerkhof/Zwijnenberg-combinatie! A.s. zaterdag wacht dus de “Wedstrijd voor de penningmeester” tegen de buren oet Soasel. De ploeg in vorm, dus dat belooft opnieuw spektakel!