Deurningen-Oost de sterkste
Op deze Hemelse avond (8 mei) vond traditioneel weer het buurttoernooi plaats. Ietwat vroeg in het jaar en dat had zeker gevolgen voor het aantal deelnemers. Dit jaar was het kampioenschap van Deurningen een prooi voor Deurningen-Oost! Zonder inbreng van de gebruikelijke kartrekkers uit het oostelijke buitengebied van Deurningen, bleken ze het ook te kunnen, want na jaren ging de grote cup zonder grote oren weer eens die kant op! Een terechte winnaar, daar kon achteraf geen discussie over zijn.
Sinds vorig jaar weer terug naar de avond voor Hemelvaart, maar omdat die dit jaar heel vroeg valt, zijn alle competities nog in volle gang. Omdat DSVD 1 nog altijd niet helemaal veilig is, werd met het oog op blessures, spelers van de hoofdmacht geadviseerd niet deel te nemen aan het buurttoernooi. Er lijkt sowieso een waar blessurespook door Deurningen rond te wanen, waardoor het voor de meeste teams krap aan werd om hun teams compleet te krijgen. Vorig jaar traden de meeste buurtschappen nog aan met 2 teams, maar dit jaar kon alleen Gammelke 2 teams op de been krijgen. Toch stonden er uiteindelijk 8 teams aan de aftrap en werd er weer gestreden op het scherpst van de snede. Titelhouder team Buitenland kon, mede door de nodige personele problemen, dit jaar geen potten breken en kwam niet verder dan een zesde plek.
Opvallende deelname was team Deurningen, die nou niet bepaald het beste voetballende team was, maar wel het meest enthousiaste team. Zij wonnen uiteindelijk de strijd om de rode lantaren na strafschoppen van team Hasselo. Dit werd gevierd alsof de Champions League zojuist werd binnen gehaald. Logisch ook dat speler van het toernooi uit dit team afkomstig was, want niemand minder dan Liam Olde Kalter mocht na afloop de bijbehorende schaal in ontvangst nemen. Hasselo, toch een topploeg uit het verleden en winnaar van de eerste 2 edities en ook daarna nog regelmatig op de hoogste trede, lijkt intussen dus afgegleden tot degradatiekandidaat.
De beide teams van Gammelke, miste natuurlijk wel de gebroeders Arkink, speelde een prima toernooi, maar hadden duidelijk last van de Hollandse ziekte en moesten beide het onderspit delven na diverse strafschoppenseries. Niet in de prijzen dus. Dat deed wel team Eschgaarde dat doordrong tot de halve finale, maar in de dying seconds ging het daar onderuit tegen Oost. Doordat ze strafschoppen nogal lastig vinden in Gammelke, trokken zij in de kleine finale aan het langste eind: Brons dus voor Eschgaarde.
Andere finalist was ook een opvallende, want Hoofdstraat/Scholtendijk stond voor het eerst in de historie namelijk in de finale. Logisch ook want in de halve eindstrijd wisten zij Gammelke op 0-0 te houden en dan weet je genoeg: strafschoppen dus en door! Toch gingen ze in de finale met 1-0 onderuit tegen het ongenaakbare Deurningen-Oost. Onder leiding van topscoorder Guus Blokhuis, trok het alle wedstrijden aan het langste eind. In de poulefase leverde deze ploeg spectaculaire wedstrijden af, om het in de beslissende fase tot 2 keer toe zakelijk met 1-0 wist te winnen. Daardoor stond het terecht met de grote beker in handen na afloop. Deze werd opgehaald door geestelijk en agrarisch leider van de ploeg Ferron Brummelhuis. Hiermee blijkt maar weer eens dat je ook zonder Ron Kerkhof wel gewoon successen kunt halen.
Na afloop werd er op een heel ander front gestreden in de kantine en konden alle teams zich van hun creatiefste kant laten zien. Zoals we dat gewend zijn van volksmenner Aaron Dreierink wisten alle teams de meest waanzinnige acts ten tonele te brengen. En hierin waren nu juist de minder getalenteerde voetballers, weer heel getalenteerd. Al met al bleef het nog lang onrustig in de kantine en mogen we opnieuw spreken van een geslaagde editie van het Kampioenschap van Deurningen met Oost als grote winnaar!