Barbaros maatje te groot voor DSVD.

Zonder dat kampioenskandidaat Barbaros nu heel erg superieur was, trok het op deze winderige zondagmiddag wel verdiend aan het langste eind. Met 3-0 viel te overwinning misschien ook wel wat ruim uit, maar het verschil in kwaliteit was wel duidelijk.

Na de thuiswedstrijd tegen koploper MVV’29, ging DSVD nu op bezoek bij runner-up Barbaros in Hengelo. Kon het vorige week de koploper nog prima van repliek dienen en had het de lijstaanvoerder bijna op de knieën. Daar kon de ploeg van Clemens Zwijnenberg deze week tegen Barbaros niet echt een vervolg op geven. Door de afwezigheid van Douwe Wolters en Swen Hofste moest weer een beroep worden gedaan op good oald Patrick Gerritsen en stond ook Milan Winkels in de basis deze middag.
Een straffe wind waaide deze middag op Veldwijk dwars over het veld en het leek erop dat alle 22 acteurs daar behoorlijk wat moeite mee hadden. Want gedurende de gehele eerste helft gebeurde er vrij weinig voor beide doelen, hoewel de thuisploeg voetballend wel de betere partij was. Het leverde de gastheren een aantal mogelijkheden op, maar tot aan de 45e minuut had men het vizier niet helemaal op scherp staan. Dat veranderde op slag van rust, want toen scoorde Barbaros in een paar minuten maar liefst 2 keer, waarvan de laatste geannuleerd werd wegen buitenspel. De defensie van de bezoekers, die 45 minuten nauwelijks een krimp gaf, werd vlak voor rust uiteen gereten na een prachtige aanval over meerdere schijven en was het Vural Ozdemir die keurig afrondde: 1-0. Hiermee ging de thuisploeg toch nog met een voorsprong aan de thee en dat was voor DSVD een fikse tegenvaller. Het had nog erger kunnen uitvallen, want haast vanaf de aftrap, scoorde de thuisploeg nog een keer, maar het in eerst instantie toegekende doelpunt werd even later alsnog geannuleerd. VAR-beelden in de kantine van Barbaros bevestigden dat dit een correcte beslissing was.
Na rust kwamen de bezoekers aanvankelijk beter in de wedstrijd, hoewel spits Wout Arkink deze middag behoorlijk aan de ketting lag bij de sterke defensie van de thuisploeg. De grootste kans was na rust voor Kas Rensen, maar hij zag zijn inzet helaas naast gaan. De prima ingevallen Bart Pelster was de volgende die een prima mogelijkheid kreeg. Hij werd prima de diepte ingestuurd door Wout Arkink, maar helaas vond hij op weg naar de gelijkmaker, de doelman van Barbaros op zijn weg. Langzaam maar zeker trok de thuisploeg de touwtjes weer wat aan en na een goed uur spelen leverde de tweede treffer van de middag op. Een prima voorzet van de linkerflank werd keurig binnen gewerkt door Ali Yagci en met 2-0 leek de wedstrijd wel gespeeld. Toch wilden de mannen van Clemens Zijnenberg de handdoek nog niet gelijk werpen en zetten het aan om nog te redden wat er te redden viel. Het leverde wel een paar mogelijkheden op, maar gaandeweg ebden de krachten bij DSVD langzaam weg en kwam het kwaliteitsverschil toch boven drijven. Jordie Kosterink wist nog een paar keer groter onheil te voorkomen, maar moest vlak voor tijd toch nog een keer capituleren. Het was opnieuw Ali Aygci, die op schitterende wijze, met zijn chocoladebeen, de 3-0 in de kruising krulde. Hiermee de wedstrijd definitief in het slot gooiende. Een zege voor de Barbaros waarop weinig af te dingen valt en zij blijven hiermee in het spoor van koploper MVV’29.
DSVD staat nog net boven de streep voor nacompetitie, maar de verschillend zijn uiterst klein in de 3e klasse A. Komend weekend komt FC Trias op bezoek en dan is het zaak om toch een keer weer 3 punten te pakken.