DSVD-trein blijft maar doordenderen: opnieuw 6-0!

Het wordt een beetje saai, want bijna wekelijks kunnen we hetzelfde verhaal schrijven hier: er lijkt maar geen maat te staan op DSVD. Bijna wekelijks wordt de tegenstander ogenschijnlijks met speels gemak opgerold en lijkt de ploeg soms slechts even aan te moeten zetten om orde op zaken te stellen. Zo ook deze thuiswedstrijd tegen Raptim, die feitelijk binnen 13 minuten beslist werd, want daar werd met 3 doelpunten de basis gelegd voor de zoveelste ruime overwinning.

Net als de laatste 2 wedstrijden speelde DSVD ook tegen Raptim aanvankelijk niet eens zo’n heel dwingend en liet het, het initiatief aan de tegenstander. Misschien het gevoel gevende dat er deze middag wat te halen valt. Maar voor de vierde keer op rij zet de ploeg van Hielke Penterman binnen een paar minuten de wedstrijd volledig naar zijn hand. Gooide het de topper tegen WKE een paar weken terug binnen een minuut definitief in het slot door 2 keer te scoren. Een week later tegen AZC scoorde het in een kwartier maar liefst 4 keer en vorige week was het tegen Ruinen binnen 10 minuten 3 keer trefzeker. Ook deze zonovergoten zondag zetten de koploper even aan en liep het in 13 minuten uit naar 3-0. Het mag ook haast geen verrassing meer heten dat Wout Arkink dan het leeuwendeel van de productie voor zijn rekening neemt. Allereerst stond hij in de twintigste minuut bij de tweede paal om van dichtbij de eerste fatsoenlijke aanval binnen te koppen en de 1-0 op het scorebord te zetten. Als tegenstander is het ook haast om moedeloos van te worden, want als je denkt de wedstrijd redelijk onder controle te hebben, sta je in no-time op onoverbrugbare achterstand. Want 10 minuten later werd diezelfde Wout Arkink vrijgespeeld om beheerst de 2-0 binnen te werken. Nog geen 3 minuten later liet de lijstaanvoerder even haar ongekende kwaliteiten zien middels een razendsnelle counter waarbij Thimo Herr aan de basis stond van een schitterende aanval. Over diverse schijven werd de defensie van de gasten volledig aan gort gespeeld en was het uiteindelijk Douwe Wolters die aan het eind stond om de 3-0 binnen te schieten. Iets meer dan een half uur op de klok en wedstrijd gespeeld. DSVD hielp tussendoor ook nog een paar beste kansen om zeep, maar zag Wout Arkink vlak voor rust toch nog zijn derde binnenschieten. Randje 16 wist hij zich knap vrij te spelen en beheerst de 4-0 binnen te schieten. Dat betekende zijn derde hattrick op rij en zijn tweeëntwintigste van het seizoen! Logisch dat de tegenstander hier ietwat gefrustreerd door raakt en zo werd de topschutter op slag van rust nogal hardhandig tegen de grond gewerkt. Arbiter van Klooster had het voorval niet geconstateerd en gelukkig kon de spits weer worden opgelapt en voor de tweede helft stond hij gewoon weer aan de aftrap.

Na rust deed DSVD het wat rustiger aan en werden er de nodige wissels ingebracht. Toch wist het nog 2 prachtige treffers te produceren, die beide op naam kwam van Swen Hofste. In de vijfenvijftigste minuut werd Wout Arkink op de rechtervleugel, al dan niet in buitenspelpositie, de diepte ingestuurd, waarna hij een perfecte voorzet afleverde, die door Swen Hofste op waarde werd geschat en prachtig werd binnen gewerkt: 5-0 derhalve. De kroon op een uitstekende wedstrijd van de aanvaller, die sowieso bezig is aan een prima seizoen, maar haast niet meer opvalt tussen al het aanvallende geweld van de ploeg van Hielke Penterman.
De mooiste treffer van de middag moest toen nog komen en kwam opnieuw op naam van Swen Hofste. In de vierenzestigste minuut werd een afgeslagen hoekschoep schitterend ingeschoten middels een halve volley van de routinier. Net als vorige week stond DSVD op driekwart wedstrijd op 6-0 en was het opnieuw game, set en match. Het laatste half uur probeerde de thuisploeg de score nog wel uit te bereiden, maar was de druk wel van de ketel. Hoewel met name Thimo Herr er nog wel zin aan had en op zoek bleef naar een goaltje. Deze kwam er niet meer, maar hij werd nog wel getorpedeerd door de doelman van de bezoekers. Hoewel het een ietwat lompe actie was, had geel ook wel kunnen volstaan, maar de scheids stuurde de doelman met rood naar de kant. DSVD profiteerde niet echt meer van de man meer situatie en speelde de wedstrijd eenvoudig uit. Het vele publiek genoot vooral van de zon en rondom de kantine werd er her en der al wel een biertje genuttigd. Agenda’s werden er links en rechts al getrokken om te kijken wanneer het kampioensfeest het beste uit zou komen. Maar dat gold niet voor de technische staf, die van wedstrijd tot wedstrijd blijft kijken. En dat betekent dat volgende week gewoon weer de uitwedstrijd tegen Dalfsen op de agenda staat. Dat de ploeg daar vol zelfvertrouwen naartoe gaat moge duidelijk zijn, maar ook daar beginnen we gewoon weer op 0.