DSVD bindt ook Reünie aan de zegekar.

Nadat vorige week even verrassend als knap de eerste periodetitel werd binnen gehaald, was DSVD ook te sterk voor Reünie in Borculo. Grote man van de wedstrijd was Wout Arkink die met een onvervalste hattrick de gehele Deurningse productie voor zijn rekening nam: 1-3 derhalve.

Het was best een feestje waard vorige week, die periodetitel en dat is door de spelers zeker ook op bescheiden gevierd. Zaak dus om de boel een week later weer op te pakken in de lastige uitwedstrijd bij Reünie. Een tegenstander die onlangs de ploeg van Hielke Penterman nog uitschakelde voor de beker. Bovendien was er uit bij Reünie nog nooit gewonnen, sterker nog, louter nederlagen waren er te noteren in Borculo. Nu gebied de eerlijkheid ook te zeggen dat we het hier over slechts 2 duels hebben.
Bovendien waren Kas Rensen, Rik Boomkamp, Lorenzo Brinkman, Mart Plecht, Jelle Borghuis en Tijn Steggink om verschillende redenen afwezig, al zat de laatste wel op de bank. Dat betekende dat er een basisplaats was ingeruimd voor Julian Brummelhuis, Freek Seiger en Tim Scholten, waarbij met name de laatste terug kon kijken op een prima optreden op de groene zoden van Reünie. Getuige de vele glijpartijen in de openingsfase was er niet gestrooid. Bovendien blies de wind ook een stevig partijtje mee.
De openingsfase was voor de thuisploeg, zonder dat dit tot hele grote kansen leidde. Met de wind in de rug kwam, met name over de rechtervleugel, Reünie toch regelmatig door de defensie van de gasten. Echt grote kansen leverde dat overigens niet op, maar gaven wel de aanvallende intenties van de thuisploeg weer. DSVD stelde daar in het eerst kwartier niet veel tegenover, maar was in de 16e minuut, in de eerste de beste fatsoenlijke aanval, gelijk trefzeker. Een geweldige individuele actie van Douwe Wolters, die uiteindelijk op de rechtervleugel uitkwam en vandaar een perfecte voorzet op het hoofd van Wout Arkink afleverde. De spits weet doorgaans wel raad met dit soort kansen en kopte prachtig, maar vooral toch krachtig binnen: 0-1.Ook na deze treffer bleef de thuisploeg optisch de bovenliggende partij, maar de defensie werd wederom solide geleid door de broertjes Bernd en Rein Arkink. Gaandeweg kwamen ook de gasten steeds beter in de wedstrijd en dit leidde niet zozeer tot goed voetbal, maar zorgde wel voor het nodige vermaak. Nog binnen het half uur werd de voorsprong verdubbeld en dit keer werd een andere specialiteit van Wout Arkink aangesproken. Hij werd uitstekend de diepte ingestuurd en wist zijn verdedigers op snelheid af te schudden. Vanaf de linkerkant van het strafschopgebied wist hij bijzonder knap doeltreffend uit te halen en de 2-0 in het uiterste hoekje te deponeren. Toen ging het hard, want binnen 2 minuten wisten de gastheren de aansluitingstreffer te produceren. De defensie van DSVD kreeg de bal, bij wijze van uitzondering deze middag, niet goed weg en dat resulteerde in iets wat leek op een schiettent. Van dichtbij was het uiteindelijk Willem Bröcker die namens de thuisploeg de 1-2 op het bord wist te brengen. De wedstrijd was hiermee goed ontbrand, want de thuisploeg ging verwoed op jacht naar de gelijkmaker, maar het waren de gasten die het meest gevaarlijk werden in de omschakeling. Douwe Wolters stak Wout Arkink met een prachtige pass de diepte in en opnieuw liet de spits de defensie van de thuisploeg zijn hielen zien, maar dit keer zag hij zijn inzet langs de verkeerde kant van de paal gaan. Gescoord werd er niet meer waarmee we met 1-2 aan de thee gingen.
Na rust had DSVD niet veel tijd nodig om orde op zaken te stellen, want binnen 10 minuten gooide het de wedstrijd definitief in het slot. Een prachtige vrije trap van Freek Seiger leek aanvankelijk net iets te diep geplaatst. Echter Bernd Arkink stond op de achterlijn en wist de voorzet nog keurig voor het doel te koppen en zijn broer Wout kon van dichtbij zijn 3e van de middag binnen knikken. Hiermee lijkt het ketchupflesprincipe toch weer opgeld te doen voor de spits van DSVD, die nu voor de 3e wedstrijd op rij trefzeker was.
Het restant van de wedstrijd was rommelig en leverde niet veel doelrijpe kansen meer op. De thuisploeg wilde nog wel, maar was niet bij machte de defensie van de bezoekers te slechten. De gasten waren vooral heel slordig en verzuimde om de score, met de wind in de rug, verder uit te bereiden. Oorzaak zal ongetwijfeld zijn geweest dat de druk niet meer al te hoog op de ketel stond. Het belangrijkste was dat er ook niks meer weggegeven werd, waardoor de wedstrijd naar een einde hobbelde. Toen na ruim 90 minuten, de uitstekende scheidsrechter van dienst voor het eindsignaal floot, stond er dus 1-3 op het bord. Een degelijke, maar terechte overwinning voor DSVD en dat was alweer 5e zege op rij. De koppositie werd ook nog eens verstevigd, al zal Hielke Penterman er zeker voor zorgen dat de beentjes stevig in de klei blijven staan. Komende zondag wacht de thuiswedstrijd tegen Sportclub Lochem, een ploeg waarmee nog niet eerder de degens gekruist werden en die toch behoorlijk aan de weg timmert in deze spannende 3e klasse K.