DSVD behaalt zwaarbevochten overwinning in Heeten.

Soepel ging het allerminst, maar uiteindelijk bleef DSVD in een doelpuntrijke wedstrijd tegen Heeten aan de goede kant van de score. Na een matige eerste helft, zetten het na rust orde op zaken en stond er aan het eind 3-4 op het scorebord.

DSVD had voor de wedstrijd tegen S.V. Heeten de op 1 na minst gepasseerde defensie, maar daar stond tegenover dat het ook 1 van de minst scorende ploegen in de 3e klasse A was. Van beide statistiek was na ruim 90 minuten durende spektakel in Heeten weinig meer over. De doorgaans zo stabiele defensie van de gasten oogde deze middag toch ietwat fragiel. Dat de afwezigheid van Bernd Arkink hier een rol inspeelde, mag gevoeglijk worden aangenomen. Opvallend effectief was de voorhoede deze middag en dat ondanks de afwezigheid van o.a. Swen Hofste. Stond wel tegenover dat Wout Arkink terug was in de punt van de aanval, maar deze had waarschijnlijk nog ietwat naweeën van zijn wintersportavontuur, want hij speelde niet zijn beste wedstrijd op het Heetense kunstgras. Wat niet wegneemt dat hij toch altijd belangrijk blijft voor de ploeg en ook gewoon weer zijn doelpuntje meepikte. Ook Paul Eshuis stond weer aan de aftrap en leek, net als vorige week, bezig aan zijn derde jeugd. Sleurend op de rechtervleugel was hij deze middag de gevaarlijkste aanvaller van de ploeg van Ron Kerkhof.
Dat het allemaal nog goed zou komen,, daar leek het aanvankelijk niet op, want de thuisploeg begon beduidend feller aan de wedstrijd en won in het eerste bedrijf veelal de meeste duels. Het kwam dan ook al vrij snel verdiend op voorsprong, nadat het in de eerste minuten al een grote kans had gemist, was het in de tiende minuut wel raak. DSVD stond defensief even als het Ajax van dit seizoen, waarvan Jasper van Loevezijn uiteindelijk wist te profiteren en met prachtige krul de 1-0 op het bord wist te brengen. Voor de gasten het teken om een tandje bij te zetten en dit leidde in de zeventiende minuut tot de beste aanval van het eerste bedrijf. Het was Jelte Spekhorst, die deze middag een linie naar voren geposteerd stond, die de gelijkmaker op de schoen leek te hebben. Hij zag zijn inzet echter jammerlijk op de paal uiteen spatten. Wie dacht dat dit het teken was voor de gasten om de duimschroeven wat aan te draaien, kwam bedrogen uit, want de thuisploeg bleef de bovenliggende partij. Nog niet eens op basis van heel goed voetbal, maar wel op inzet en karakter. De grootste kans kreeg Heeten op een half uur spelen toen het als een mes door de defensie van DSVD sneed en het eigenlijk een mirakel was dat er van dichtbij niet gescoord werd. De spits van de gastheren schoot echter tegen doelman Jordie Kosterink op en hiermee kwamen de bezoekers erg goed weg. Ook in het vervolg van het eerste bedrijf was de thuisploeg de betere, maar deed geen der acteurs het net nog trillen.
Hoe anders was dat na de thee. Met wat omzettingen binnen het team en met jeugdspeler Jelle Borghuis op de vleugel kwam DSVD na rust heel anders voor de dag. Nu werd de slag op het middenveld wel gewonnen en stond het achterin beduidend stabieler. Dit leidde al vrij snel tot resultaat, want Paul Eshuis had in de vijftigste minuut een perfecte voorzet in huis en deze werd uitstekend binnen geknikt door Wout Arkink: 1-1 derhalve.
Nog maar goed en wel bekomen van deze domper, moesten de groen/witten de volgende tik al incasserend, wan nog geen 5 minuten later kwamen de bezoekers zelfs op voorsprong. Het was Freek Seiger die haast een déjà vu moet hebben gehad, want bijna op dezelfde plek 11 jaar geleden op hetzelfde veld tegen dezelfde tegenstander, wist hij ook een bal de kruising in te jagen. Dit keer deed hij een “Taylortje”, want zijn als voorzet bedoelde bal met zijn chocoladebeen, belande pardoes in de verre hoek en dit betekende, net als toen, 1-2.
De gastheren hadden even tijd nodig om deze dreun te verwerken en de bezoekers bleven een tijdje de bovenliggende partij, met af en toe wat prima mogelijkheden. Toch gaf het gaandeweg het initiatief weer wat uit handen en zag het Heeten weer meer aandringen. Iets minder dan een kwartier voor tijd kreeg het hiervoor het deksel op de neus. Er werd teveel ruimte weggegeven, waardoor Tim Schoorlemmer namens de thuisploeg randje 16 mocht uithalen. Zijn verschroeiende uithaal vond zijn eindbestemming in de rechterbovenhoek: 2-2.
Een lelijke streep door de rekening voor de gasten, maar het had geluk dat al heel snel weer op voorsprong kwam. Nog geen 2 minuten na de gelijkmaker kreeg het een vrije trap op een kleine 18 meter van het doel. Een kolfje naar de hand van Mart Plecht, die zich tegenwoordig over dit soort klussen ontfermd. Waar hij dit seizoen al een paar keer het houtwerk had geteisterd in dit soort situaties, zag hij dit keer zijn inzet perfect over de muur zeilen en onhoudbaar voor de doelman binnen zag vallen: 2-3!
Vijf minuten later leek invaller Pelle Masselink de wedstrijd definitief in het slot te gooien. Hij werd vrijgespeeld in het vijandelijke strafschopgebied en hij zag zijn niet al te harde inzet langzaam binnen hobbelend, wat tot grote vreugde leidde in het Deurningse kamp. Een mooie beloning voor het harde werken van de laatste weken voor hem en deze 2-4 leek de doodsteek voor de thuisploeg.
Intussen was ook Max Paus in de defensie uitgevallen, dus was het nog even doorbijten voor de bezoekers en met de vele minuten blessuretijd werd het ook nog echt penibel. Want diep in de extra tijd wist de thuisploeg voor de derde keer deze middag op schitterende wijze het net te vinden. Een voorzet vanaf de rechterkant werd door Arthon Jansen prachtig in de verre hoek gekopt en hiermee bracht hij de 3-4 eindstand op het bord. Want de tijd die nog restte was tekort voor de gelijkmaker van de thuisploeg. Hiermee pakte DSVD 3 hele belangrijke punten en rukte het verder op richting de subtop.
Volgende week komt oud-trainer Niki Leferink op bezoek met zijn WVV’34.