DSVD onnodig onderuit bij Reutum

Het zat er natuurlijk een keer aan te komen dat DSVD het zuur van een nederlaag weer eens zou proeven. Na 5 wedstrijden zonder verlies, of überhaupt zonder tegendoelpunt, gingen de mannen van Clemens Zwijnenberg deze middag in Reutum onderuit. Hoewel het al een tijdje geleden was dat de Deurningers onderuit gingen op sportpark Kottenbrei, kan dat natuurlijk een keer gebeuren. Maar echt nodig was het niet, want de thuisploeg was deze middag niet echt beter, maar wel effectiever en won met 2-1.

Het zat deze middag in Reutum gewoon allemaal niet mee voor DSVD en uiteindelijk liep het tegen haar tweede nederlaag van het seizoen aan. Het begon al met een ziekenboeg die behoorlijk gevuld was, want na de langdurige afwezigheid van Tom Roescher, waren ook nog eens Bjarne Klein Breteler, Milan Winkels en Douwe Wolters niet beschikbaar. Bovendien viel ook aanvoerder Kas Rensen na de warming up uit met een blessure en kon derhalve niet aan de aftrap verschijnen. Een fixe aderlating, dat moge duidelijk zijn. Voeg daarbij het vroege uitvallen van Tim Scholten en we mogen toch spreken over een rijkelijk gevulde ziekenboeg. Good oald Patrick Gerritsen moest derhalve weer van de bijvelden worden geplukt en al naar 20 minuten worden ingebracht.
De openingsfase was dan ook voor de thuisploeg, zonder dat dit tot grote kansen leidde. Maar gaandeweg knokte de bezoekers zich toch redelijk terug in de wedstrijd en wist het de thuisploeg tot aan de rust redelijk terug te dringen. Tot hoogstaand voetbal leidde dit overigens niet in deze fase van de wedstrijd, maar DSVD kreeg wel 2 opgelegde kansen. De eerste was na dik 20 minuten voor Mart Plecht. Hij werd vrij gespeeld na hard werken van Wout Arkink, die de bal uiteindelijk voor kreeg, maar zocht de gelegenheidsmiddenvelder het doel net iets te hoog. Dit was voor de bezoekers wel het sein om de doemschroeven wat aan te draaien. Niet veel later was het Wout Arkink die, wederom keihard werkend deze middag, die een beste mogelijkheid ook net geen doel zag treffen. Ook Patrick Gerritsen en Swen Hofste waren voor rust net niet rustig genoeg om de openingstreffer te produceren. Hiermee gingen we met een brilstand aan de thee en dat was voor DSVD niet voor het eerst dit seizoen.
Na rust pakte de bezoekers de draad van de laatste fase van het eerste bedrijf weer op en trok het opnieuw de verwoed ten aanval. Dit leidde tot een beste kans, nadat Wout Arkink uitstekend in de diepte gestuurd over de linkerkant. Echter zijn voorzet werd helaas niet op waarde geschat door Swen Hofste, waar de spits waarschijnlijk beter voor eigen succes had kunnen gaan. Ook hierna creëerde DSVD nog een aantal mogelijkheden, meestal onder aanvoering van Patrick Gerritsen, die ook deze middag al zijn routine gebruikte om zijn medespelers aan te sturen.
De thuisploeg moest het vooral hebben van hard werken en gaandeweg wist het zich toch weer in de wedstrijd te knokken. Waar de bezoekers steeds slordiger werden, trachtte de thuisploeg wat vaker uit de schulp te kruipen. Toch kwam de openingstreffer enigszins uit de lucht vallen in de 68e minuut, toen door Reutum vanaf de rechtervlak een ingooi ver in het strafschopgebied geworpen werd. De bal werd doorgekopt en plotseling lag de bal voor de voeten van Jaap Kamphuis, die geheel vrijstaand van dichtbij de 1-0 kon binnen werken.
Hierdoor moest de achtervolging worden ingezet door DSVD en dat deed het eigenlijk net iets te gehaast. Telkens wist het Wout Arkink net niet op de juiste manier in stelling te brengen. Bovendien zat de spits gaandeweg ook redelijk in de tang bij de defensie van de thuisploeg. Met het doorschuiven van broer Bernd naar voren, werd de druk weliswaar opgevoerd, maar gaf het achterin toch ook veel ruimte weg. En met dat laatste wist de thuisploeg wel raad mee, want telkens werd de bal de diepte ingestuurd en dat leidde tot wat aardige mogelijkheden. Toch was de grootste kans in die fase voor de gasten, dat randje 16 meter een vrije bal meekreeg nadat er hands gemaakt werd net buiten het strafschopgebied. Een kolfje naar de hand voor Mart Plecht, die een aantal jaren geleden op hetzelfde sportcomplex, op identieke wijze wist te scoren. Dit keer zag hij zijn vrije trap via de onderkant van de lat weer het veld in stuiteren. Geen gelijkmaker dus. Sterker nog: vlak daarna liep de thuisploeg zelfs uit naar 2-0. DSVD verloor de slag op het middenveld, waarna Mark Morskieft uiteindelijk de diepte ingestuurd werd en de aanvaller wist bekwaam af te ronden. Hiermee leek hij de wedstrijd in de 84e minuut in het slot te hebben gegooid. Echter niks was minder waar, want de bezoekers trokken nu met de moed der wanhoop ten strijde en dit leidde al snel tot de aansluitingstreffer. Op karakter wist Wout Arkink zich in de 16 meter door de defensie te knokken en wist hij Swen Hofste in staat te stellen de 2-1 binnen te poeieren. Met nog de nodige blessuretijd op de klok, want de uitstekende scheidsrechter Hachmang, zette consequent de klok stil als de bal uit het spel was, was er nog van alles mogelijk. En in de eerstvolgende aanval leek DSVD zelfs langszij te komen, want een prachtige aanval over de linkerflank, leek te worden binnen geknikt door, opnieuw, Swen Hofste. Echter hij raakte het leder net niet genoeg en zag zijn inzet net voorlangs gaan. In de 9 minuten blessuretijd waren de gasten niet meer bij machte om de gelijkmaker nog produceren. Sterker nog, in de absolute slotfase was de thuisploeg in de omschakeling beduidend gevaarlijker, maar gescoord werd er niet mee. Hiermee ging DSVD dan voor het eerste sinds het openingsduel dus weer eens onderuit. Dat kan natuurlijk een keer gebeuren, maar had ondanks alle tegenslag eigenlijk niet gehoeven. Uithuilen en opnieuw beginnen dan maar. Volgende week thuis tegen Delden: nieuwe ronde nieuwe kansen.