DSVD doet zichzelf tekort in Ruurlo

Diep in blessuretijd de gelijkmaker om de oren krijgen is altijd zuur. Zeker als je zoals DSVD de wedstrijd tegen vv Ruurlo al lang en breed in het slot had moeten gooien, getuige een handvol 100% kansen. Als je dan ook nog eens nauwelijks wat weg geeft, dan komt een frommelgoal in de 92e minuut hard aan. We kunnen hier dan ook spreken van een 1-1 nederlaag.

Het was echt herfstweer in het voorjaar in de Achterhoek, deze zondagmiddag tijdens de belangrijke wedstrijd om rechtstreeks lijfsbehoud tussen Ruurlo en DSVD. Of het daarmee te maken had is niet bekent, maar het eerste half uur gebeurde er nauwelijks iets voor beide doelen. De bezoekers waren redelijk op oorlogssterkte en misten alleen Swen Hofste door een blessure. Deze werd ook deze week weer uitstekend vervangen door Jeroen Wennink uit het 2e elftal. De routinier speelde een uitstekende pot alsof hij nooit is weg geweest. Bart Pelster hield Tim Scholten uit de basis en verder de gebruikelijke namen bij de mannen van Clemens Zijnenberg.
Hoewel de thuisploeg de enige kans afdwong in de openingsfase, waarbij van dichtbij over het doel gekopt werd. Aanvankelijk stelde DSVD daar niet veel tegenover en ook de thuisploeg wist niet echt een vuist te maken. Zo kabbelde deze pot dan ook maar wat voort en was het gelijk het weer, niet bepaald hart verwarmend. Spits Wout Arkink lag aardig aan de ketting bij de 2 robuuste verdedigers van de thuisploeg en zijn collega’s voorin wisten ook nog niet veel te forceren. Haast vanuit het niets kwam na een dik half uur de bal plotseling voor de voeten van Kas Rensen randje 16 meter en zijn uithaal was hard en strak en leek de 1-0 te betekenen. Echter de redding van de doelman was hier evenredig aan, want deze wist de prima inzet uitstekend te keren. Wel een teken van leven en dat bracht de bezoekers ertoe om de schroom eens wat meer van zich af te gooien. Hoewel de spits van DSVD nog niet echt veel potten kon breken, bleek maar weer eens te meer dat Wout Arkink zomaar vanuit het niets een doelpunt kan produceren. Dat deed hij in de 42e minuut toen hij zichzelf randje strafschopgebied prima vrijspeelde, om vervolgens knap af te ronden middels een strakke schuiver in de verre hoek: 0-1 derhalve. Of het verdiend was op dat moment was maar zeer de vraag, maar lekker was het wel. In de paar minuten die nog restte in het eerste bedrijf leken de gasten erop en erover te gaan. Want nog geen minuut na zijn openingstreffer werd Wout Arkink de diepte ingestuurd en kon hij alleen op de doelman af. Deze wist echter tijdig uit te komen en met het nodige kunst en vliegwerk te redden. Nog voor rust kreeg diezelfde Wout Arkink, maar ook Kas Rensen beide nog een prima mogelijkheid om de score uit te bouwen, maar zagen hun inzet dan wel gekeerd, dan wel rakelings naast gaan. Ruststand dus 0-1.
Na de thee speelde DSVD eigenlijk een prima pot. Max Paus leidde de defensie als zijn vader in zijn beste dagen bij FC Twente deed. Op het middenveld was Jeroen Wennink overal en nergens te vinden en stond hij de verdediging regelmatig bij met hand en spandiensten. Voorin zorgden met name Douwe Wolters en Wout Arkink voor veel meer gevaar als in het eerste bedrijf. Met het inbrengen van good oald Patrick Gerritsen bleef de druk er goed op en dat leidde tot een drietal gigantische kansen, die haast niet gemist konden worden. Eerst mocht Wout Arkink alleen op de doelman afstomen en had hij zijn belagers als Usain Bolt al lang en breed afgeschut, maar plaatste hij zijn poging toch aan de verkeerde kant van de paal. Daarna kreeg hij nog 2 uitstekende mogelijkheden, maar vond hij of de doelman op zijn weg, of ging het leder over het doel.
Een kwartier voor tijd kreeg de thuisploeg hun grootste mogelijkheid van de wedstrijd middels een vrije trap op de rand van de 16 meter. Deze mogelijkheid was aan de vrijetrappenspecialist van Ruurlo echter niet besteed, want hij krulde de bal over het doel. De daarop volgende aanval leek DSVD de wedstrijd dan eindelijk in het slot te gooien, toen Kas Rensen uitstekend vrij gespeeld werd en van dichtbij had hij de 0-2 op zijn schoen. Echter, opnieuw wist de doelman der Kasteelheren redding te brengen.
Ondanks dat de verdediging van de gasten deze middag behoorlijk solide was en Ruurlo weliswaar verwoede pogingen, maar veelal kansloze pogingen deed het blok te slechten, was het toch nog wachten op een slotoffensief van de thuisploeg. Met de moed der wanhoop trokken ze dan ook ten strijde en het leek tegen beterweten in. Met zelfs de doelman mee naar voren voor de allerlaatste corner, kregen de gastheren toch nog waar ze niet meer op gerekend hadden. Na veel gerommel viel de bal plotseling voor de voeten van Sander Krabben en deze profiteerde van het niet adequaat ingrijpen van de defensie van DSVD: 1-1. Waarmee maar weer eens een ongeschreven voetbalwet in werking trad: als je zelf de kansen niet benut……. Er werd nog afgetrapt, maar vlak daarna klonk al snel het eindsignaal, daarmee DSVD in diepe rouw dompelend. Hier waren duidelijk 2 punten weggegeven, zoveel was duidelijk. Dat moet dan volgende week maar rechtgetrokken worden, als oud DSVD-trainer Remco Dokter met zijn ploeg Avanti op bezoek komt. Maar zo gemakkelijk als hier opgetikt zal dat waarschijnlijk niet gaan.