DSVD-Twenthe: bloedeloze 0-0.

DSVD-Twenthe: bloedeloze 0-0.

Nu de competitie in de beslissende fase is aanbeland, gaat het resultaat steeds meer en rol spelen. DSVD en Twenthe Goor stijden beide nog om boven de degadatiestreep te blijven. Op een zonovergoten voorjaarsmiddag, genoot een ieder van het prachtige weer, maar van het voetbal een stukje minder. Het weinig hoogstaande duel eindigde dan ook in 0-0 en dat gaf de verhoudingen alleszins redelijk weer.

De bezoekers uit Goor konden deze middag voor het eerst zinds lange tijd weer in hun sterkste samenstelling aantreden. Bij de thuisploeg was dat nog allerminst het geval. Een waar blessurespook teistert de dorpsclub nu al wekenlang in alle geledingen. Ook het vlaggenschip van DSVD mist nu al de nodige weken een behoorlijk aantal baisisspelers en moet derhalve steeds meer een beroep doen op jeugdspelers en spelers uit lagere teams. Deze middag bestond de volledige reservebank van Niki Leferink uit jeugdspelers van JO19-1. En deze kwamen gaandeweg de wedstrijd ook allemaal in de wei. Bart Pelster verving al vrij snel voor rust de ook al niet fitte Dylan Wijnberg en net als vorige week deed hij dat zeer naar behoren. In het tweede bedrijf vielen ook Guus Blokhuis en Lorenzo Brinkman niet onverdienstelijk in. Bovendien was Stijn Broekhuis, niet voor het eerst dit seizoen, toch weer bereid gevonden om een plekje in de defensie voor zijn rekening te nemen. Het blijft behelpen, maar op basis van een gezonde dosis inzet, worden de laatste weken desalnietemin de punten beetje, bij beetje binnen gesprokkeld.
Ging het vorige week tegen een goed voetballende ploeg als WVV’34 speltechnisch best acceptabel en voelde de gelijkmaker van de gasten, zelfs een beetje als puntverlies. Maar dat had meer met het tijdstip, zo vlak voor tijd, te maken. Deze middag tegen Twenthe was het voetballend toch een stuk minder van Deurningse kant. In de eerste helft hadden de bezoekers het beste van het spel, maar creëerde het zich niet echt veel grote mogelijkheden. Af en toe was het even billenknijpen voor de thuisploeg bij hoge ballen voor het doel. Maar echt uitgespeelde kansen deden zich nauwelijks voor. Aan de andere kant wist DSVD in het eerste bedrijf ook niks te bewerkstelligen. Pas rond de 40e minuut moest de doelman van Twenthe echt handelend optreden bij een schot van afstand. Ook de standaardsituaties, waarvan de thuisploeg het doorgaans moet hebben, deden zich nauwelijks voor. Een brilstand bij de rust was het logische gevolg.
Na de onderbreken was het de thuisploeg dat een ovewicht wist te bewerkstelligen. Het kwam in elk geval veel meer op de helft van de tegenstander dan voor rust. Floris Lubbers en naamgenoot Marten zorgden voor beduidend meer gevaar dan in het eerste bedrijf. Maar echt hele grote kansen leverde dit ook weer niet op. Het gevaarlijkst werd DSVD nog bij hoekschoppen en eigenljk zag het halverwege de tweede helft Brain Meulenbroek onbedoeld als grootste sta-in-de-weg. Ongelukkiger wijs kreeg hij een opnieuw ingebrachte rebound tegen zich aan, die anders misschien wel doel getroffen had. Aan de andere kant ook een aantal halve kansen en een grote mogelijkheid van Twenthe die net voorlangs ging. Hoewel beide ploegen wel degelijk voor de winst gingen was het in de slotfase eigenlijk wel duidelijk dat er deze middag niet gescoord zou worden in Deurningen. Na 90 minuten stond deze Frits van Turenhout-uitslag nog steeds op het scorebord. Maar wel een punt dus voor beide ploegen en dat werd in kampen waarschijnlijk gekoesterd. Opvallend genoeg pas de tweede keer dit seizoen dat de mannen van Niki Leferink geen doel troffen in een wedstrijd. Volgende week mag DSVD op bezoek in Borne tegen NEO. Een ploeg waar vlak voor Kerst verrassend van gewonnen werd, maar die de laatste weken de overwinningen aaneen rijgt. Geen eenvoudige klus dus, maar misschien dat er dan wat patienten de ziekenboeg dan weer verlaten hebben.