DSVD ruim onderuit in Lonneker.

DSVD ruim onderuit in Lonneker.

Hoewel de 4-0 eindstand misschien anders doet vermoeden, was het verschil tussen LSV en DSVD in werkelijkheid niet zo heel groot. Na een zeer matige eerste helft, volgde een beduidend atractivere tweede bedrijf. Net in een fase dat DSVD de wedstrijd meer naar zich toe leek te trekken, sloegen de gastheren genadeloos toe in de omschakeling. Uiteindelijk konden de “Droadneagles” uitlopen naar een ruime 4-0 overwinning.

Even leek het weer uit te lopen op een moesson net als vorige week, waarbij spelers en toeschouwers van het veld leken te spoelen. Maar toen gaandeweg de eerste buien over waren getrokken en zowaar een voorzichtig zonnetje om de hoek kwam kijken, konden eindelijkk de waterpolocaps af en konden we gaan voetballen. Maar daar hadden de 22 acteurs van LSV en DSVD in de eerste 45 minuten beide nogal moeite mee. Ook niet zo gek als bijna anderhalf wedstrijd de zwemvliezen in de voetbalschoenen gegroeid lijken. Het eerste wapenfeit was feitelijk een schot van de thuisploeg, dat rakelinks naast ging en dan praten we al over de 40e minuut. Enige opwinding vlak voor de thee en een nieuwe stortbui (hagel dit keer) was een vermeende handsbal van Stijn Broekhuis binnen de 16 meter. Hier had de bal inderdaad op de stip gekund, maar de leidsman wilde er niet aan en floot maar gelijk voor de rust.
De tweede helft was beduidend levendiger en de bezoekers trokken onder aanvoering van Bernd Arkink langzaam de wedstrijd steeds meer naar zich toe. Dit leidde tot een handvol halve en hele kansen, waarbij de voorwaardsen van DSVD telkens net niet gelukkig waren in de afronding, of zij vonden een uitstekende doelman van de thuisploeg op hun weg. Hoewel het waarschijnlijk niet de bedoeling was van de gastheren om het initiatief weg te geven, bood het hun ook kansen. Want met de snelle spelers voorin, kon LSV zo een aantal keren gevaarlijk counteren. Dit leverde in de 70e minuut de 1-0 op, omdat de defensie van de gasten er niet helemaal warterdicht uitzag. Het was uiteindelijk Jasper Olde Hendrikman die de teruggelegde bal van dichtbij kon binnenprikken.
Hierna ging DSVD verwoed op jacht naar de gelijkmaker en kreeg daar ook genoeg mogelijkheden voor. Het zag tot 2 keer toe een bal van de doellijn worden weggewerkt. Volgens sommigen was het beide keren duidelijk over de lijn, waarbij er ook nog iets van hands werd waargenomen. Echter niet door de leidsman en de VAR was helaas niet aanwezig in Lonneker. Ook invaller Wout Arkink had pech dat de bal die hij haast op de doellijn wilde binnenglijden, veel te hard was, waarbij het leer in de nabijgelegen visvijver belandde. Aan de andere kant had de thuisploeg over geluk niet te klagen, want de strafschop 5 minuten voor tijd, na een vermeende overtreding van Brian Meulenbroek randje 16, was wel ietwat gemakkelijk gegeven. Dit buitenkansje liet Bram Blokhuis niet onbenut en schoot de penalty onberisperlijk binnen: 2-0. Hiermee was de wedstrijd wel gestreden en liet DSVD het behoorlijk lopen, waardoor het de thuisploeg de mogelijkheid gaf, om de score flink uit te bouwen. In de slotminuut liet Jasper Olde Hendrikman, al dan niet in buitenspelpositie, zijn tweede van de middag aantekenen. In blessuretijd bracht Bernard Weijel de 4-0 eindstand op het bord, waarbij de verdediging van de bezoekers er opnieuw niet al te betrouwbaar uitzag.
Al met al was LSV de gelukkigste en was het in elk geval beduidend beter in het benutten van de kansen en daarmee de terechte winnaar deze middag. De eerste keer ook dat DSVD dit seizoen in de competitie niet het net wist te vinden. Volgende week wacht de belangrijke uitwedstrijd tegen naaste concurrent Losser. Het spelbeeld van de tweede helft biedt in elk geval wel hoop op een beter resultaat als in Lonneker.