DSVD en WVV”34 in evenwicht.

DSVD en WVV”34 in evenwicht.

In een enerverende wedstrijd hielden DSVD en WVV’34 elkaar uiteindelijk in evenwicht. Een wedstrijd die alle kanten op kon, zag de thuisploeg de bezoekers in de slotfase toch nog langszij komen: 2-2.

Beide ploegen stonden aan de aftrap met de nodig absenties op een zonovergoten sportpark ’t Hoge Vonder in Deurningen. De thuisploeg wordt sinds de winterstop al geplaagd door een aantal hardnekkige blessuregevallen, zodat het voor Niki Leferink elke week weer puzzelen wordt om een zo sterk mogelijk team de wei in te krijgen. Naast de aanvallers Paul Eshuis en Sven Hofste, is ook Mart Plecht al een aantal weken absent. Vorige week liep ook Kas Rensen nog eens een blessure aan zijn hand op en was derhalve niet beschikbaar. Daar stond dan wel weer tegenover dat Niels Wigbold terug was, maar nog ongetraind gelijk aan de bak moest. Noodgedwongen maakte dit de weg vrij voor jeugdspeler Bart Pelster, die in de basis mocht strarten. Op voorhand niet helemaal het ideaal scenario in een wedstrijd tegen een ploeg in vorm. Want WVV’34 wist maar liefst 5 van haar 6 wedstrijden te winnen dit kalenderjaar. Derhalve doet de ploeg uit Hengelvelde ook nog volop mee voor de derde periode, waarin het nog de maximale score heeft. Deze wedstrijd telde overigens nog voor de twede periode, maar dat terzijde.
Het leek aanvankelijk een bijzonder zware middag te worden voor de thuisploeg, want door de nodige vernieuwingen zag het er met name achterin in de beginfase niet al te stabiel uit bij DSVD. Dit leidde in de 5e minuut ook al gelijk de openingstreffer voor de bezoekers in. Dom balverlies achterin bij de gastheren stelde Sem Kuipers in staat om vanaf randje 16 meter, geheel vrijstaand uit te halen. Het moet gezegd dat de jonge aanvaller van WVV dit voortreffelijk deed, want hij krulde de bal prachtig over in de kruising en tekende zo de 0-1 aan. In het vervolg werd het er voor DSVD niet beter op, want men bleef grosieren in fouten, waardoor de bezoekers aanvankelijk af leken te stevenen op een eenvoudig middag. Toch herpakte de ploeg van Niki Leferink zich gaandeweg de eerste helft en met de nodige inzet, trok het, het duel langzaam naar zich toe. Voorin streden Floris en Marten Lubbers voor elke meter en onder aanvoering van Bernd Arkink voetbalde de thuisploeg zich steed vaker richting doel van de tegenstander. Hoewel dat dit seizoen lang niet altijd meer het geval was, werd een aloud wapen weer van stal gehaald: de standaardsituaties. Halverwege het eerste bedrijf kwamen de gastheren op gelijke hoogte. Een prima voorzet van Peter Spekhorst werd vanaf rechts de 16 meter in gepompt en de kopbal van Floris Lubbers belandde via een speler van WVV in het doel: 1-1 derhalve. Na deze treffer leek de wedstrijd te kantelen en was WVV niet meer zo dominant als in de openingsfase. Aan beide kanten viel het nodige te beleven voor de doelen, maar het was 5 minuten voor de rust de thuisploeg die op voorsprong kwam. Opnieuw vanuit een standaard situatie kwam de bal voor het doel en dit keer was het Bernd Arkink die doeltreffend afronde en daarmee de 2-1 op het bord bracht. Wie had gedacht dat het dit was voor de rust, kwam bedrogen uit, want er gebeurde nog van alles voor de thee. Het was Brian Meulenbroek, die toch redelijk ouderwets achterin stond te verdedigen, die een slippertje maakte. Hij bood de aanvaller van de tegenpartij dan ook ruim baan om alleen op de doelman af te gaan. In een uiterste poging de bal toch nog te herroveren, raakte hij de bal, maar tevens ook de tegenstander. Voor de scheidsrechter was dit genoeg om naar de penaltystip te wijzen. Na het nodige tumult mocht dan eindelijk aangelegd worden voor de strafschop. Of het concentratieverlies was, of dat het aan het veld lag, is niet bekent. Wel dat de strafschop niet al te best werd ingeschoten en doelman Tom Deterd, niet voor het eerst dit seizoen, deze pingel wist te keren. Hiermee konden we met een 2-1 stand aan de thee.
Na de pauze was het uiteraard WVV dat verwoed op jacht ging naar de gelijkmaker. Hierdoor ontspon zich een uiterst attractieve wedstrijd, want in de tegenstoot liet ook de thuisploeg niet onbetuigd. Af en toe wat hachelijke momenten daargelaten, hield de defensie van DSVD de boel toch behoorlijk droog. Sterker nog de beste kans viel eigenlijk aan de andere kant, toen Bernd Arkink zichzelf fantastisch wist vrij te spelen. Echter oog in oog met de doelman, wam deze laatste als winnaar uit de bus. Hiermee bleef de 2-1 stand lange tijd op het scorebord staan. De bezoekers bleven de druk opvoeren, al gingen ook zij steeds vaker de lange bal hanteren. Vlak voor tijd leek zich dat uit te betalen toen een bal vanaf de achterlijn teruggetrokken werd en kon worden binnengetikt door een aanvaller van de bezoekers. Echter de bal leek over de doellijn te zijn geweest. Toch kwam het in bleussuretijd nog goed voor de gasten. Vanuit een ingooi liet de defensie van DSVD zich toch nog in de luren leggen, want de bal kon vanaf links voorgegeven worden, waarna de geheel vrijstaande Gijs Pierik van dichtbij kon inkoppen. Hiermee kwam uiteindelijk een terechte 2-2 stand op het bord. Al leek Marten Lubbers in de absolute slotfase toch nog de winnende op de schoen te hebben. Hij krulde de bal vanaf rechts prachtig over de doelman, maar zag zijn inzet via de lat toch weer het veld inspatten. Hiermee werd 2-2 de eindstand van een atractive wedstrijd.
Volgende week wacht opnieuw een thuiswedstrijd voor DSVD, want dan komt Twenthe Goor op bezoek.