Afscheid van Gerard Borghuis en Wouter Kemna bij DSVD1

Afscheid van Gerard Borghuis en Wouter Kemna bij DSVD1

Afgelopen donderdag speelde DSVD 1 tegen FC Twente JO19-1. Dit was niet zomaar een oefenwedstrijd in aanloop naar de competitie, maar een wedstrijd waarin we twee DSVD-iconen die hebben aangegeven bij het vlaggenschip van DSVD te willen stoppen. Wij willen ze bedanken voor hun inzet op en rond het veld.

Wouter Kemna, wie kent hem niet. Voetballend in de jeugd van DSVD viel de scouts van profclubs al snel zijn voetballende kwaliteiten op. Het was dan ook logisch dat Wouter koos voor FC Twente om zijn loopbaan vorm te geven. Ondanks zijn enorme potentieel haalde hij daar zoals zovelen het eerste elftal niet. Na voor verschillende verenigingen op het hoogste amateurniveau gespeeld te hebben kwam Wouter op een bepaald moment terug bij zijn DSVD, de club die hij altijd in zijn hart was blijven dragen.

Mede, en misschien zelfs wel voor een groot deel, door zijn inzet en kwaliteiten kon DSVD zich in de derde klasse handhaven met zelfs een promotie naar de tweede klasse, voor het eerst in de 80-jarige geschiedenis van DSVD, als hoogtepunt.

“Wie wordt kampioen of wie goat promoveren, HOPPA” waren gevleugelde woorden. Eenmaal in het veld viel alle onzinmakerij van hem af en was alleen presteren nog belangrijk. Fameus is zijn voetballend inzicht en de tegenstanders begonnen al te beven als Wouter een vrije trap net buiten het strafschopgebied mocht nemen. Hoe vaak heb je uit zo’n situatie wel niet gescoord.

Wouter het is ontzettend jammer voor jou, maar zéker ook voor DSVD, dat je door een blessure moet stoppen bij ons eerste elftal. Gelukkig kun je nog wel voetballen op een lager niveau.

Ik weet zeker dat we in de toekomst ook voor andere functies op je kunnen rekenen, want je hebt al jaren bewezen een echte DSVD’er te zijn.

Wouter, namens het bestuur en de leden van DSVD ontzettend bedankt.

Dan Gerard Borghuis,

Het gaat me te ver om alle kwaliteiten en functies van Gerard nog eens op te noemen. Dat hebben we al uitgebreid gedaan toen Gerard vorig jaar benoemd werd tot erelid van DSVD. Een meer dan verdiende titel voor op dat moment ruim 40 jaar inzet en betrokkenheid bij DSVD.

Een heel groot deel daarvan is Gerard leider geweest van ons eerste. Ook deze functie vervulde hij met betrokkenheid en verantwoordelijkheidsgevoel. Gerard gaf de laatste jaren al regelmatig aan het tijd vinden om te stoppen als leider, maar eventjes aandringen dat we hem nog niet konden missen was al genoeg om er nog een jaartje aan vast te knopen. Nu is het echter definitief. Gelukkig is Gerard op mijn verzoek ingegaan me bij te willen staan bij het ontvangen van de scheidsrechters en de begeleiding van de tegenstander. Als we een bestuurskamer binnen gaan krijg ik altijd netjes een hand van de aanwezigen, maar bij Gerard gaat het meteen, Hoi Gerard hoe gaat het. Hij is bij bijna alle voetbalclubs in de regio een bekende verschijning.

Ook jou Gerard wil ik ontzettend bedanken voor je jarenlange bemoeienissen bij het eerste als leider en in het verleden als grensrechter. Gelukkig ben je nog lang niet weg en zullen we op verschillende gebieden een beroep op je kunnen doen, want DSVD zit in je bloed.

Nogmaals bedankt,

Tonnie Stegeman.