DSVD sterkste in derby tegen Saasveldia.

DSVD sterkste in derby tegen Saasveldia.

Maar liefst 14 jaar werd ie niet meer gespeeld in competitieverband: de kerkdorpenderby tussen DSVD en Saasveldia. Of liever gezegd: “Deurning - Soasel”, zoals dat in de volksmond steevast genoemd wordt. Dit keer was de thuisploeg de sterkste en daar was vooraf niet door iedereen op gerekend. Eindstand: 4-1.

Elke club heeft natuurlijk zijn eigen klassieker en dat is meestal tegen de buren, of tegenstander waar men historisch gezien een band mee heeft. Daar komen in de loop der jaren soms andere belangrijke clashes bij, maar die wegen toch nooit op tegen de echte klassieker. PSV – Feyenoord, of Ajax – PSV, blijft toch altijd anders dan Ajax – Feyenoord. Voor DSVD zijn wedstrijden tegen UD, RSC, BWO, of zelfs vv Oldenzaal, ook altijd bijzondere wedstrijden, maar er gaat toch niks boven een ouderwetse “Deurning – Soasel”! In de jeugd in de lagere senioren komen DSVD en Saasveldia elkaar veelvuldig tegen elk jaar, maar opvallend genoeg geldt dat voor de beide hoofdmachten de laatste decennia meestal niet. De laatste jaren speelde DSVD steeds een stapje hoger en in de jaren 90 speelde beide clubs vaak in een verschillende klasse. Het was dan ook alweer 14 jaar geleden dat de kerkdorpenderby op de rol stond in competitieverband. Alle reden dus om alles uit de kast te halen om er een spektakel van te maken. Speciaal verplaatst naar de zaterdagavond en niet alleen omdat dit meer toeschouwers zou trekken, maar ook zodat men na afloop nog even gezellig op zijn Twents na te kunnen “praten”. Want dat is ook Deurning – Soasel: in het veld gaat het meestal op het scherpst van de snede, maar na afloop wordt gezamenlijk het glas geheven. En zo ging het ook deze zaterdagavond. Ondanks dat het weer flink tegen zat, want het kwam met bakken uit de lucht, toch een zeer behoorlijke opkomst. Een wedstrijd dus onder zware omstandigheden, wat het voetbal niet ten goede kwam. DSVD had geluk dat de bezoekers enkele dragende spelers miste deze avond. Een fenomeen dat ook in Deurningen veelvuldig voorkomt en dan is het voor kleine clubjes zo dat men dat niet zo gauw op kan vangen. Het zal er zeker mee te maken hebben gehad dat DSVD van meet af aan een licht veldoverwicht had en uiteindelijk verdiend won. In de 1e helft waren er aan beide kanten weinig kansen te noteren. De thuisploeg kwam wel wat meer voor het doel van de tegenstander, maar tot uitgespeelde kansen leidde dit niet. Een kleine 10 minuten voor rust kregen de gastheren op een mooie positie vanaf link een vrije trap te nemen. Hoewel Wouter Kemna en Pieter Braakhuis, doorgaans de specialisten voor dit soort klusjes, geblesseerd waren en Mark Jan Flederus nog op de bank zat, bleek DSVD dus nog een specialist in huis te hebben. Paul Eshuis krulde de bal prachtig in de lange hoek en bracht hierdoor de 1-0 op het bord. Voor Saasveldia was dit het moment om de schroom van zich af te schudden en wist de thuisploeg tot aan de rust enigszins onder druk te houden. Tot doelpunten leidde dit niet meer voor de thee, maar het beloofde een hete 2e helft te worden voor DSVD.
Toch bleef de Saasveldse storm na rust uit. Misschien ook wel omdat met het inbrengen van Mark Jan Fledderus, de thuisploeg weer grip kreeg op het middenveld. En het hielp natuurlijk ook mee dat de gastheren al vrij snel na rust op 2-0 kwamen. Een goede aanval over links werd uitstekend afgewerkt door Kas Rensen, die hiermee een prima wedstrijd beloonde met een dito doelpunt. Hiermee leek het geloof bij de bezoekers behoorlijk getemperd, hoewel ze verwoed de aanval zochten. Dit leidde een paar keer tot kansen voor de gasten, maar het verdedigende blok van Brian Meulenbroek en Mart Plecht, stond deze avond als een huis. Bovendien kwam DSVD er in de omschakeling ook soms gevaarlijk uit. Net op het moment in de slotfase dat de aansluitingstreffer in de lucht hing, gooide invaller Dylan Wijnberg de wedstrijd in het slot. Geheel vrijstaand in de 16 meter wist hij de 3-0 binnen te werken en hiermee was het verzet van Saasveldia gebroken. Vlak voor tijd pikte Mark Jan Fledderus ook nog zij doelpuntje mee. Hij was er als de kippen bij om een afgeslagen bal van de keeper binnen te werken en bracht de 4-0 op het bord. In blessuretijd kregen de bezoekers nog wel de eretreffer, waar ze recht op hadden. Sjors Kenkhuis schoot een vrije trap van afstand uiterst strak binnen. Eindstand 4-1 derhalve. Ietwat geflatteerd, maar toch een terechte winnaar. En zoals voorspelt bleef het na afloop nog lang onrustig in de kantine, waardoor niet alleen de trainer van DSVD een tevreden man was, maar zeker ook de penningmeester.
Volgende week gaat DSVD op bezoek bij Kosc.