DSVD blijft steken op gelijkspel tegen Juventa.

DSVD blijft steken op gelijkspel tegen Juventa.

DSVD-Juventa eindigde in 1-1 en dat was gezien het spelbeeld misschien wel de juiste afspiegeling van dit degradatieduel. In de eerste helft waren de gasten uit Wierden de betere partij en na rust was dat de thuisploeg. Het gebrek aan scorend vermogen brak DSVD ook in deze wedstrijd weer op. Het blijft spannend derhalve.

Een probleem van DSVD de laatste jaren komt dit seizoen wel heel erg aan de oppervlakte: doelpunten maken. Een echte spits ontbeerd de ploeg de laatste jaren al danig en dat is ook dit seizoen weer duidelijk terug te vinden in het doelsaldo. DSVD behoort tot de ploegen met het minst aantal tegendoelpunten, maar heeft na Kosc ook het minst gescoord in deze klasse. Met de komst van Patrick Gerritsen creëert de ploeg van Niki Leferink dit jaar beduidend meer kansen, maar een echte afmaker is er niet. Hierdoor blijft DSVD ook dit jaar in de onderste regionen bungelen. Tegen Juventa kwam dit fenomeen opnieuw aan het licht. De directe concurrent om lijfsbehoud begon de wedstrijd in Deurningen veel voortvarender dan de thuisploeg. Ook zij kwamen niet tot groots voetbal, maar waren in de 1e helft duidelijk de bovenliggende partij. Zij kwamen in de 20e minuut dan ook verdiend op voorsprong. Omdat Wouter Kemna even voor een blessurebehandeling aan de zijlijn stond, leek de organisatie achterin even zoek. Gevolg was dat de linkerspits van Juventa zomaar door de defensie van de thuisploeg kon slingeren en de bal eenvoudig terug kon leggen op Lars Tijhuis. Voor hem was het een koud kunstje om de 0-1 binnen te werken. In het restant van het eerste bedrijf bakte DSVD er vrij weinig van en kwam niet veel verder dan wat lange ballen naar voren. Hoewel de bezoekers voetballend beter waren, creëerden zij zich ook nauwelijks kansen.
Na rust werd dat allemaal anders en kwam de thuisploeg toch anders uit de kleedkamer. Het besef was toch doordrongen dat een nederlaag wel erg desastreuze gevolgen zou hebben, trok de ploeg verwoed ten aanval. Dit leverde al vrij snel de gelijkmaker op toen Floris Lubbers in het strafschopgebied onderuit werd gehaald. Hoewel dit een enigszins discutabele beslissing was van de scheids, liet Peter Spekhorst zich dit kansje niet ontnemen. Dit seizoen opgeworpen tot de strafschopspecialist, schoot hij vanaf 11 meter feilloos binnen: 1-1. Hierna was het de thuisploeg die de bovenliggend partij was. Zonder tot grootst spel te komen, was DSVD in elk geval wel de meest gevaarlijke ploeg. Kas Rensen kreeg een enorme kans, maar zag zijn inzet jammerlijk naast het doel belanden. Ook Floris Lubbers en Patrick Gerritsen leken de winnende op de schoen te hebben, maar vonden of wel de doelman op hun weg, of zagen hun inzet naast het doel belanden. Van de bezoekers werd na rust in aanvallend opzicht nog nauwelijks wat vernomen. Hierdoor werd er niet meer gescoord en moesten beide ploegen genoegen nemen met een punt. Hoewel in deze klasse elk punt telt, schoten beide ploegen daar in eerste instantie niet veel mee op. Aan het eind van de rit zal blijken wat deze remise waard is.
Komende donderdag speelt DSVD het inhaalduel tegen Sportclub Enschede en daarna opnieuw een degradatiekraker tegen Reutum. Beide duels op sportpark ’t Hoge Vonder.