DSVD handhaaft zich na spectaculaire burenruzie

DSVD handhaaft zich na spectaculaire burenruzie

Op een zonovergoten 1e Pinksterdag stonden DSVD en vv Oldenzaal in Deurningen weer eens tegenover elkaar. Een beladen wedstrijd waarin lijfsbehoud op het spel stond. Het leverde een enerverende wedstrijd op die de thuisploeg in de tweede helft naar zich toe trok: 4-2.

Er zullen weinig ploegen zijn in het amateurvoetbal die de laatste jaren zo vaak tegenover elkaar stonden als DSVD en vv Oldenzaal. Hemelsbreed liggen de sportparken van beide clubs nauwelijks 6 kilometer van elkaar, dus is er altijd sprake van een echte derby. Al vele jaren strijden de rood/witten en de blauw/witten tegen elkaar, hetzij in de 3e klasse, dan wel in de 4e klasse. Vaak duels op het scherpst van de snede en met grote regelmaat staan er grote belangen op het spel. Zo ook deze editie, want dit keer werd er gestreden voor rechtstreeks lijfsbehoud van de 3e klasse. En dat was vanaf de eerste minuut te merken, want er werd gestreden voor elke meter en dat leverde en uiterst boeiend duel op, waarbij de emoties soms hoog opliepen. Het verschil op de ranglijst was voor aanvang 2 punten in het voordeel van de thuisploeg. Bij winst zou DSVD zich in elk geval veilig spelen, maar een gelijkspel zou eventueel ook nog gunstig kunnen zijn. Toch gingen de mannen van Niki Leferink van quit af aan voor de winst en was het eerste kwartier ook de bovenliggende partij. Het kwam binnen 10 minuten ook op voorsprong na een prima aanval over de rechter flank. Kas Rensen stelde Paul Eshuis in staat alleen op de doelman af te gaan en deze schoof beheerst de 1-0 binnen.

Een lekkere opsteker voor de thuisploeg waarvan het alleen niet lang kon genieten, want binnen een minuut lag de bal aan de andere kant alweer op de stip. Vanaf de aftrap belande een diepe bal van de bezoekers in het strafschopgebied. Geheel onnodig kwam doelman Jordie Kosterink zijn doel uit en raakte de tegenstander, waarna de arbiter niet anders kon dan een strafschop te geven. Toen de stofwolken enigszins waren opgetrokken, ontfermde Bram Nijhuis zich over dit buitenkansje en schoot onberispelijk raak: 1-1.


Tumult genoeg dus, de eerste 10 minuten. Even leek DSVD de draad weer op te pakken, maar het waren toch de gasten die zich gaandeweg steeds beter in de wedstrijd knokte. Zij trokken dan ook frank en vrij ten aanval en kwamen in de 23e minuut dan ook op voorsprong. Een afstandschot vanaf de rechtervleugel leek meer per toeval op het hoofd van Oscar van der Maas te belanden. Toeval of niet, deze kopte de bal schitterend tegen de touwen en bracht de 1-2 op het bord.
Dit gaf de bezoekers nog meer vertrouwen en zij leken de zaakjes in de daarop volgende fase behoorlijk onder controle te hebben. Aanvallend werd het steeds krampachtiger bij de thuisploeg, en Oldenzaal kwam er bij vlagen soms gevaarlijk uit. Op een dik half uur spelen, kwam er een belangrijk kantelpunt in de wedstrijd. Nadat Paul Eshuis onreglementair werd gestuit door een verdediger van Oldenzaal en hij op weg leek naar de doelman, trok de scheidsrechter de rode kaart. Hierdoor moesten de bezoekers nog drie kwart wedstrijd met 10 man verder. In de eerste helft was de man meer situatie in het voordeel van de thuisploeg nog niet echt waarneembaar, want de gasten bleven relatief eenvoudig overeind. Wel moest de uistekende doelman van de bezoekers nog 2 keer handelend optreden bij een gevaarlijke kopbal en een venijnig schot. Dat deed hij zeer naar behoren, waardoor men met een 1-2 stand aan de thee gingen.

In de tweede helft werd het geheime wapen in de persoon van Mark Jan Flederus ingezet bij de thuisploeg. En niet voor de eerste keer dit seizoen, legde dat DSVD niet bepaald windeieren. Met de inbreng van de ex-prof kwam er gelijk weer meer lijn in het spel van de thuisploeg, dat amechtig op zoek ging naar de gelijkmaker. De thuisploeg bleef maar drukken en Oldenzaal restte niet veel meer dan tegenhouden. Toch duurde het nog bijna tot de 70e minuut alvorens deze gelijkmaker ook viel. Flederus was rond de 16 meter weer eens een plaag voor de defensie van de bezoekers, maar verspeelde uiteindelijk toch de bal. Deze kwam per toeval voor de voeten van Kas Rensen, die niet nadacht, maar uithaalde vanaf randje strafschop gebied. Een venijnige uithaal zo bleek en tot opluchting van het goed gevulde sportpark ’t Hoge Vonder, verdween de bal tegen de touwen: 2-2.


Een bevrijdende treffer zo leek het, want de thuisploeg wilde erop en erover. Dat lukte ook binnen 5 minuten, want DSVD kreeg op een mooie plek net buiten de 16 meter een vrije trap te nemen. Normaal een kofje naar de hand van Wouter Kemna, maar deze liet het dit keer over aan Mark Jan Frederus. En die liet zien, het toch nog niet verleerd te zijn. Zuiver geschoten, met net een stuit voor de keeper, krulde hij de 3-2 binnen.
De opluchting aan Deurningse kant was groot na deze treffer en nu moest het nog een kwartier lang de voorsprong zien vast te houden. Oldenzaal rechte nog wel haar rug en probeerde met grote dosis inzet de zaken nog recht te breien. Maar de ondertal situatie liet zich aan het eind van de wedstrijd wel gelden, want de krachten vloeiende langzaam weg op deze warme zomermiddag bij de blauw/witten. Verder dan wat standaard situaties die nog voor wat gevaar zorgden, kwamen de bezoekers dan ook niet. De thuisploeg wist in de slotfase op de counter nogmaals te scoren via Paul Eshuis. Hij sierde zijn 300e wedstrijd op met zijn tweede van de middag en bracht de 4-2 eindstand op het bord.
Een enorme ontlading na het laatste fluitsignaal aan Deurningse kant, want het was weer gelukt: opnieuw speelde de ploeg zich een wedstrijd voor het einde veilig. Dat mag dan ook een prima prestatie worden genoemd, want dit was een seizoen met zeer veel blessures en om andere redenen spelers die wegvielen. Toch leken de mannen van Niki Leferink ook dit seizoen weer op het juiste moment over de nodige veerkracht te beschikken.
Na afloop werd Paul Eshuis gehuldigd voor zijn 300e wedstrijd in DSVD 1 en Peter Spekhorst speelde zijn 250e wedstrijd. Twee echte clubmensen die na afloop terecht door de voorzitter in het zonnetje werden gezet.
Naar verluid bleef het nog lang onrustig in en om het clubhuis van DSVD.